سید
احسان سیدیزاده، پیشکسوت فرهنگ و ادب بجنورد و عضو کتابخانه عمومی فرهنگ
حصار گرمخان، با اهدای ۱۲۱ جلد کتاب به این کتابخانه، بار دیگر بر نقش
کتابخانههای عمومی در گسترش فرهنگ مطالعه تاکید کرد و گفت: کتابها را از
زندانهای شخصی رها کنید تا آنقدر خوانده شوند که ورقورق شدنشان، اوج
آبادی اندیشهها باشد.
به
گزارش روابط عمومی ادارهکل کتابخانههای عمومی استان خراسان شمالی، سید
احسان سیدیزاده، متولد ۱۳۳۴، فارغالتحصیل رشته تاریخ از دانشگاه فردوسی
مشهد و مدرس بازنشسته تربیت معلم، از چهرههای شناختهشده فرهنگی بجنورد
است که پیوند او با کتاب و کتابخانه، سابقهای دیرینه دارد. او از سال ۱۳۴۵
عضویت در کتابخانه را آغاز کرده و به گفته خودش، از کلاس دوم دبستان،
کتاب خواندن بخشی جداییناپذیر از زندگیاش شده است.
این
پیشکسوت فرهنگ و ادب که آثار متعددی در حوزه سفرنامه، تاریخ، فرهنگ و
ادبیات تالیف کرده، سوم مردادماه ۱۴۰۵ تعداد ۱۲۱ جلد کتاب با موضوعات زبان و
گویش، اقتصاد، جنگ و جبهه، روانشناسی، شعر و داستان و تاریخ، به ارزش ۶۰
میلیون ریال به کتابخانه عمومی فرهنگ حصار گرمخان اهدا کرد؛ اقدامی که در
امتداد سالها همراهی او با کتابخانههای عمومی و ترویج فرهنگ مطالعه انجام
شد.
سیدیزاده
درباره انگیزه خود از این اقدام فرهنگی گفت: مدیریت دلسوزانه کتابخانه،
عامل اصلی این تصمیم بود و دوست دارم در مرحله دوم، آنقدر توانایی داشته
باشم که به مراکزی که نیاز بیشتری به کتاب دارند نیز هدیه کنم. هفته پیش هم
بیش از ۱۰۰ جلد کتاب به خانه سالمندان شهرک فرهنگیان بجنورد تقدیم کردم.
او
با اشاره به نسبت عمیق خود با کتابهای اهدایی افزود: با تکتک این
کتابها زندگی کردهام. صدها صفحه فیش از آنها تهیه کردهام و در جلسات
مختلف بر مبنای آنها تدریس یا سخنرانی داشتهام. با این حال، باور دارم
کتاب وقتی در قفسه یک کتابخانه عمومی قرار میگیرد، زندگی تازهای پیدا
میکند و میتواند دستبهدست میان مخاطبان بچرخد.
این
عضو فعال کتابخانههای عمومی شهرستان بجنورد، علت انتخاب کتابخانه عمومی
برای اهدای کتاب را چنین توضیح داد: به ارزش و اهمیت کتابخانههای عمومی
واقفم. امروز به دلیل گرانی کتاب، این کالای فرهنگی از سبد خرید بسیاری از
خانوادهها حذف شده و مردم بیشتر به امانت گرفتن کتاب روی آوردهاند. به
همین دلیل، بهترین مکان برای اهدای کتاب را کتابخانهها میدانم.
او
با یادآوری تجربههای پیشین خود در اهدای کتاب گفت: چند سال قبل حدود ۲۰۰
جلد کتاب به کتابخانه روستای چناران اهدا کردم و هنوز هر وقت اعضای شورا من
را میبینند از تاثیر آن کتابها میگویند. همین بازخوردها باعث میشود
بیشتر به درستی این انتخاب ایمان بیاورم.
سیدیزاده
که ۱۱ سال مدیریت یک انجمن کتابخوانی را نیز بر عهده دارد، نقش کتاب در
شکلدهی به زندگی فردی و اجتماعی را بسیار تعیینکننده دانست و گفت: شاید
باورنکردنی باشد اما بیش از ۵ هزار جلد کتاب خواندهام و حاصل آن تهیه بیش
از ۲ میلیون فیش از این کتابها بوده است. اگر امروز بیش از ۲۰ جلد کتاب
چاپشده و در دست چاپ دارم و اگر توانستهام دهها نفر را به جلسات هفتگی
کتابخوانی جذب کنم، همه اینها نتیجه انس طولانی با کتاب است.
وی
با بیان اینکه کتاب خواندن تنها به دانایی ختم نمیشود، تاکید کرد: از
برکت کتاب، خانوادهای کتابخوان دارم و آرامش روانی و نظم ذهنی را در زندگی
تجربه کردهام. کتاب برای من فقط یک ابزار آموزشی نیست، بلکه یار مهربانی
است که به زندگی معنا میدهد. آرزو دارم روزی برسد که بگوییم کتاب
میخوانم، پس هستم.
این
نویسنده و مدرس بازنشسته، کتابخانه عمومی را فراتر از یک محل امانت کتاب
توصیف کرد و گفت: کتابخانه عمومی، مجمع بزرگ اندیشمندان، حکیمان، شاعران،
مورخان، علما و نویسندگان ساکت است. امروز کتابخانهها فقط محل امانت کتاب
نیستند، بلکه با برگزاری نشستها و برنامههای فرهنگی، نقش موثرتری در
ترویج فرهنگ مطالعه دارند و همین جایگاه، ارزش حمایت از آنها را دوچندان
میکند.
او
در ادامه، نهضت اهدای کتاب را نیازمند تبلیغ و تسهیل بیشتر دانست و تصریح
کرد: ایکاش این نهضت با تبلیغ بیشتری شکل بگیرد. برای مردم سخت است که
کتابها را خودشان بیاورند و تحویل دهند. اگر هماهنگیای ایجاد شود تا
کتابهای اهدایی از خانهها جمعآوری شود یا مردم بتوانند تماس بگیرند و
کتابها تحویل گرفته شود، حتما مشارکت گستردهتری شکل خواهد گرفت.
سیدیزاده
همچنین بر نقش خیرین فرهنگی، آموزش و پرورش و رسانهها در گسترش این حرکت
تاکید کرد و گفت: خیرین همیشه نشان دادهاند وقتی به یاری دولت میآیند،
بار سنگینی از دوش جامعه برداشته میشود. صدا و سیما هم میتواند با معرفی
نشستهای کتابخوانی و بازتاب چنین اقداماتی، مردم بیشتری را به کتاب و
کتابخانه نزدیک کند.
این
چهره فرهنگی در پیامی به مردم و دوستداران کتاب گفت: کتابها را از
زندانهای شخصی رها کنید. من خواندهام، تو هم بخوان. بگذارید کتاب آنقدر
خوانده شود که ورقورق شدنش، نشانه آبادانی اندیشهها باشد.
وی
درباره احساسی که هنگام اهدای کتاب دارد نیز گفت: لذت میبرم از اینکه کسی
با خواندن یک کتاب، لحظهای متفاوت را تجربه کند، جملهای زیبا بیاموزد یا
پیامی خوب برای زندگیاش بگیرد. این کار، یک هدیه فرهنگی و ادای مسئولیت
اجتماعی است.
سیدیزاده
در پایان، نوجوانان و جوانان را به پیوند هرچه بیشتر با کتابخانهها دعوت
کرد و افزود: برای زندگی بهتر و شادتر، کتاب بخوانید و بخوانید و بخوانید.
اگر میان آموزش و پرورش و کتابخانهها پلی جدیتر ایجاد شود و دانشآموزان
بیشتر به کتابخانهها راه پیدا کنند، آینده فرهنگی روشنتری پیش روی جامعه
خواهد بود.
